به عرصهرسیدن میرازدهی عشقی همزمان با پایان دورهی انتظار برای بهبار نشستن فکر مشروطیت بود و نغمههای نارضایی بالا میگرفت: پس کجاست معجزات حکومت مشروطه؟ اما در عمل تمام آنچه از مجلس قانونگذاری بیرون مآمدر نطقهای ملالآور و بیپایان بود و استیضاح پشت استیضاح برای انداختن کابینه و باز رئیسالوزراشدن آن یکی که چند ماه پیشتر برکنارش کرده بودند.
ابتدای سال 1303ترجیعبند «جمهورینامه» علیه سردار سپه، که اساساً و عمدتاً کار ملکالشعرای بهار بود، به اسم او دررفت. چند ماه بعد، روزنامهی تعطیلماندهاش، قرن بیستم، را واگذار کرد و در آن چند مضحکقلمی چاپ کردند، از جمله یکی که نماد بریتانیا را نشان میداد سوار بر خری که فوراً کنایه از سردار سپه تعبیر شد. شش روز بعد از انتظار این شماره عشقی کشته شد.
0 نظر